Joseph H.J. Aldenzee - ‘Alles verandert’

Niets is wat het lijkt! 

Als ik in de lade van mijn badkamermeubel kijk, liggen en staan daar een aantal potjes, tubes en flesjes, gevuld met smeersels in de vorm van zalfjes, crèmes, geurstofjes en andere aroma’s. Deze voorraad schijnen we in al zijn diversiteit nodig te hebben om ons dagelijks ooglijk aan de buitenwereld te kunnen presenteren. Want zeg nou zelf, als u ‘s morgen in de spiegel kijkt kan het schrikeffect behoorlijk choquerend zijn. De vrouwelijke bezoeksters aan mijn badkamer staan tenminste een uur vroeger op dan ik, om het karkas van top tot teen in de plooi te kliederen voordat zij het aandurven om in de openbaarheid de wijde wereld in te trekken.

joseph aldenzeeDe haren, de lippen, de wenkbrauwen, de tanden en de nagels worden zorgvuldig onder handen genomen om over het gezicht, al dan niet volgesmeerd nog maar te zwijgen.

Er is geen ontkomen aan, ook ik, ijdel als ik ben, zie al kijkend in de spiegel mijn restant of wat daar nog van over is, langzaam achteruitgaan en moet eraan geloven. Met Aftershave alleen red ik het allang niet meer wil ik enigszins presentabel door het Venrayse te kunnen struinen. Mocht ik er niet meer uitkomen dan kan ik nog altijd naar de schoonheidsspecialiste, de nagelstudio of naar de trendy kapper om het door mij gewenste esthetisch verantwoord schoonheidsideaal te laten creëren. Niets is wat het lijkt en alles verandert, te beginnen met dat het geheel langzaam krimpt, behalve de haren in mijn oren die harder groeien dan de haperende economie van onze Venrayse middenstand. De cosmetische industrie leeft bij de gratie van ons ongenoegen en weifeling over hoe wij er met z’n allen uit willen zien. Nog nooit ben ik in mijn leven een vrouw tegen gekomen, die content is over haar gedaante, er schort altijd wel iets aan het lijf. De twijfel over het kapsel, de kleding, de rimpeltjes of de omvang van de cupmaat voedt deze onzekerheid. Er schijnt altijd wel iets voor verbetering vatbaar te zijn en de industrie springt daar gretig op in.

Dat boeit niet

Wat we voor onszelf nodig achten schijnen we ook voor onze huisdieren nodig te vinden. In de wachtkamer van de huisdieren klinieken is het een komen en gaan. De honden en katten en andere schepsels, laten het gelaten over zich heenkomen. Wij mensen, een ander zoogdier, kunnen eindeloos putten uit de wellness centra’s en waarom dan ook niet voor de zichzelf voortbewegende viervoetige huisvrienden? Ook daar bestaat een echt wellness centrum voor en wel aan de Maasheseweg direct achter het Tango tankstation. Dogwellness is de naam van dit schoonheidsinstituut, waar je jouw hond in een stevige opleuk beurt net zo fris en schoon wordt als jezelf. Eenmaal beide Spic & Span kunnen baasje en hond door de Grotestraat paraderen en de bewondering van het winkelend publiek in ontvangst nemen.

Ome Sjeng zou eigenlijk ook nog weleens door de Grotestraat willen flaneren, maar is slecht ter been, licht dementerend en heeft andere problemen dan zijn haarlengte in zijn oren. Ome Sjeng heeft geen kinderen, woont in een verzorgingstehuis en zou graag elke week zijn bed verschoond zien. Maar dat valt tegenwoordig niet meer onder het takenpakket van het verzorgend personeel. Ome Sjeng is dan ook overgeleverd aan de goodwill van neefjes en nichtjes, die simpelweg voor de makkelijke keuze staan, of met de gepimpte hond door het Venrayse te gaan struinen of Ome Sjeng een schoon bed te bezorgen. Ik heb allang geen gepimpte neef, nicht en hond in het Venrayse gezien. Voor deze hulpzame schoonheid is geen industrie ontwikkeld, dat zit gewoon in je en dan heb je aan een Aftershave luchtje en een lippenstiftje genoeg!

  • Beoordeel dit item
    (1 Stem)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 781 keer
Meer in deze categorie: « Perspectief! Top! »
terug naar boven