Perspectief!

Voor eenieder die vandaag het Suikerfeest viert ter afsluiting van de Ramadan: Eid Mubarak! Overigens uiteraard ook voor degene die het gisteren al gevierd hebben of morgen nog mogen gaan vieren. Sinds dit schooljaar speelde het Suikerfeest voor het eerst door op mijn werkplek.

janvandevenIn Vierlingsbeek waren andere etniciteiten en religieuze stromingen vaak ver te zoeken, maar dat is in mijn Schakelklas natuurlijk niet het geval. De asielzoekerskinderen in mijn huidige klas komen uit Syrië, Somalië, Eritrea, Irak, Iran, Albanië, Kosovo, Mongolië, Palestina en Tsjetsjenië en hangen verschillende geloven aan. Verschillend, want zelfs binnen hetzelfde geloof wordt nogal eens vanuit een ander perspectief gekeken.

Het Suikerfeest staat voor het einde van de vastentijd, de Ramadan. Erg fijn dat die er nu op zit, want ook in de klas druppelde deze opgave van de afgelopen maand regelmatig door. Er is geen verplichte leeftijd gekoppeld aan deelname aan de Ramadan, volwassenwording is het uitgangspunt. Bij meisjes vanaf de eerste menstruatie, bij jongens vanaf de eerste zaadlozing, de groei van het schaamhaar of het bereiken van de 15-jarige leeftijd. Wanneer jongere kinderen mee willen doen, dan mogen ze het wel altijd proberen. Sowieso worden veel kinderen wel bij de iftar (maaltijd na zonsondergang) betrokken en hiervoor wakker gemaakt of tot die tijd opgehouden. In een zomerse Ramadan als de laatste, wil dat zeggen dat kinderen vaak niet voor middernacht in bed lagen. De kinderen die gevast hebben, hadden het erg zwaar. Als je mijn klas rondkeek afgelopen maand, dan had je na een paar minuten wel door wie actief meedeed aan de Ramadan. Moe, prikkelbaar, weinig concentratie en vaak te laat op school door nachtelijke eetmomenten en een chronisch slaaptekort.

Toen ik afgelopen maandag mijn kinderen terug naar het AZC in Overloon stuurde was het nog compleet onduidelijk wie zich de volgende dag op school zou laten zien. Het begin van ‘id-al-fitr (Suikerfeest) is namelijk niet altijd zomaar te prikken en sterk afhankelijk vanuit welk perspectief de islam wordt belijd. Veel Turkse Nederlanders gaan bijvoorbeeld uit van bepaalde berekeningen aangaande de stand van de maan, terwijl Marokkaanse Nederlanders uitgaan van het moment dat in Saudi-Arabië groen licht wordt gegeven. Dan zijn er ook nog moslims die niet de stand van de maan in Mekka leidend vinden, maar de zichtbaarheid in hun thuisland. Aangezien er duizenden kilometers zitten tussen Mekka en Rabat, kan hier ook nog wel wat verschil in ontstaan. Ook de soennitische of sjiitische afkomst en de aangehangen Madhhab (rechtsschool binnen de soenitische islam, er zijn er vier) speelt hierin een rol. Vele verschillende perspectieven binnen een geloof dat men vaak liever over één kam scheert. Wel zo overzichtelijk..

In onze pietje-precies-maatschappij waarin alles voorbereid en ingepland moet worden, is deze wildgroei van perspectief niet altijd makkelijk in te passen. Wij dachten als team leerkrachten van de Schakelklassen slim te zijn en woensdag 6 juli al ver van tevoren in te plannen als studiedag, aangezien die datum was voorzien voor het Suikerfeest. Afgelopen weekend werd duidelijk dat voor een grote groep al dinsdags werd begonnen met de feestelijkheden en dat zorgde bij ons voor hele lege klassen. Een beetje jammer voor ons leerkrachten, maar voor de kinderen niet zo heel erg: Dinsdag én woensdag vrij! Slechts een kwestie van perspectief. 

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 530 keer
terug naar boven