Joseph H.J. Aldenzee - ‘Heb jij al een vrouw gehackt?’ ‘Het geheime wapen van een Meesterversierder.’

Een vrouw is voor een man een doel, een bestemming, waar hij zijn hele leven naar toe zal trekken. Liefde is een stukje van je bio programmatuur waardoor je je aan een ander kan binden. Maar hoe kom je aan een vrouw?

De geheime wapens van de meesterversierder zullen je uiteindelijk geen supermodel maatje 36 opleveren, maar wel iemand die goed genoeg is, om je verdere leven mee te delen. Mensen en computers functioneren beide bij de gratie van ingewikkelde processen.
En een computer kun je hacken. Waarom zou je dan ook een vrouw niet kunnen hacken als je de juiste programmatuur inzet? De meeste mannen zullen een keer op hun TV slaan als hij het niet doet maar een Bètajongen met de titel ingenieur, zal hem openmaken en gaan kijken wat er loos is. De flapdrol die er op los slaat om de TV weer aan de gang te krijgen weet er in feite geen raad mee. Het is maar een doodgewone jongen zonder titel. Zo werkt het blijkbaar in de liefde ook. Het is wetenschappelijk mogelijk het algoritme van liefde vast te stellen omdat hersenen functioneren via kleine elektrische pulsjes en chemische reacties. En die kun je hacken, net zoals een computer.
Dat hacken bij vrouwen begint al in de pubertijd. Neem lingerie, korte rokjes, eyeliners, pumps en geurtjes. Daarachter zit een miljarden industrie, en dat allemaal om vrouwen te helpen de besluitvorming van mannen te hacken. Wij mannen, met of zonder wetenschappelijke opleiding tuinen er zolang de mensheid bestaat al in en de industrie is de lachende derde.

Dat Boeit niet.

Om in dit hackgeweld overeind te blijven zal je net als bij een computer jezelf dienen te kalibreren en van een goeie firewall moeten voorzien.
Als je je hand op een hete kookplaat legt, lijkt een seconde een eeuwigheid te duren, maar als je contact hebt met een vrouw waarbij je gevoel op hol slaat is de dag in een seconde voorbij.
Dat heet relativiteit. Aantrekkingskracht is het mechanisme dat je bij elkaar brengt en soms jaren bij elkaar houdt. Dat komt volgens wetenschappers doordat het evolutionaire doel de voortplanting is. Dat heet simpelweg liefde. En die liefde kent drie stadia. De eerste fase is lust, de tweede de aantrekkingskracht, die gevoed wordt door adrenaline, dopamine en serotonine en de derde fase is de behoefte aan hechting.
Deze drie fases houden stelletjes bij elkaar. Daarbij spelen twee hormonen een cruciale rol; Oxytocine, (als bijnaam knuffel en liefdeshormoon), en vasopressine, (het hormoon van de herinnering). Aantrekkingskracht wordt ook gevoed door iemands geur, de ogen, de lach , de lichaamshouding en de manier hoe wij bewegen. Als dat plaatje klopt worden de geslachtshormonen geactiveerd. En neemt het testoron, (het mannelijke geslachtshormoon), en oestrogeen (het vrouwelijk geslachtshormoon), gehalte toe. Dan willen we ons voortplanten, we gaan flirten, willen elkaar aanraken en zullen elk lichaamsdeel inzetten om onze aantrekkelijkheid te accentueren. Maar als de zwakke punten na jaren naar voren komen, (leeftijd, fysieke schoonheid, sleur en saaiheid), neemt de aantrekkingskracht af en volgens de wetenschappers is de pijn die dat voortbrengt, groter dan een dikke vette vleeswond.
De drang van vrouwen om kinderen te baren en te verzorgen neemt in de overgang, wederom door chemische processen, (oestrogeenafname), zoveel af, dat lust, aantrekkingskracht en hechtingsdrang ook afnemen. Dat verklaart waarom zoveel stellen na jaren van hechting na en/of tijdens de overgang er de brui aan geven en uit elkaar gaan. Als er dan een ingenieur (de Bèta jongen die jouw TV open maakt), op het pad komt, die de aandacht geeft die zij meent niet meer te krijgen, neemt de adrenaline, (angst en stress hormoon) dopamine, (genot, blijdschap hormoon), en serotonine (het signaal overdacht hormoon), weer toe. Zij wordt opnieuw verliefd en de behoefte aan hechting met de nieuwe partner neemt ook toe.
Maar dát verlangen naar nieuwe hechting wordt dan gevoed door overlevingsdrang, de zucht naar een zorgeloos leven in welzijn en gezondheid. En welzijn en gezondheid worden vertaald naar een zorgeloze portemonnee en een eigen mooie plek waar uiterlijke schoonheid geen rol meer speelt. In feite zijn de centen die een zorgeloos leven in welvaart garanderen dan de baas.
Hoe kan ik als klein opdondertje van 1.67 m en 57 kg zwaar een vrouw hacken, zoals een vrouw vanaf de pubertijd mannen hackt? Ik paradeer door het Venrayse winkelcentrum, koop een geurtje, schaf nieuwe kleding aan, laat bij de kapper een spoelinkje door mijn grijze haar gieten en rij als een struisvogel in mijn cabrio rond om die paar veren die ik nog heb, aan de kandidaten te showen.
Het is allemaal vergeefse moeite. Het zit bij de man niet in de genen om te hacken. De redding zou kunnen zijn dat ik mijn pijlen richt op een lelijke vrouw met een hele dikke vette portemonnee en een mooie vrijstaande villa. Bij het vrouwelijk hacken zou dat een efficiënte operatie opleveren. Misschien tegenwoordig bij mannen ook wel maar daar is geen onderzoek naar gedaan. Het is wetenschappelijk bewezen, dat het niet uitmaakt hoe je eruit ziet als de andere chemische processen, (Overlevingsdrang in combinatie met een zorgeloos leven) de overhand krijgen.
Van deze vorm van vrouwelijk hacken is de effectiviteit wetenschappelijk bewezen.
Mijn kansen als man zijn met deze conclusies dan ook nihil.
Geen nood. Ik red me wel. Ik ram gewoon weer een keer op de TV als ie het niet meer doet en als dat niet lukt dan lazer ik hem weg!

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 2002 keer
terug naar boven