Joseph H.J. Aldenzee - ‘Hoe duurzaam zijn we met z’n allen?’

Elke dag is het woord duurzaam wel ergens te horen. Er wordt aan ons gevraagd om duurzaam te leven te handelen en te werken. Het woord duurzaam bestaat uit de combinatie duur en zaam.

Vooral het eerste woordje breekt menigeen op. Het is verrekte duur om duurzaam te zijn. Wil de buurman zonnepanelen op zijn dak plaatsen om CO2 neutraal door het leven te gaan, schrikt hij van de kosten. Gezien zijn leeftijd en de investering die hij in zijn paneeltjes dient te stoppen zal hij 76 jaar oud moeten worden wil hij in zijn portomennee ook neutraal kunnen blijven opereren. Met de verlaging van de pensioenen zit er dat niet in. Wat vast staat is dat we anders moeten gaan leven en dat begint met anders te denken over onze maatschappij. We zullen meer moeten delen en minder het, ‘Ik wil het hebben’ door onze hersenpan laten spoken. We willen wel uitlenen maar niet delen. De buurman mag de grasmaaimachine best lenen maar we willen niet samen delen of samen kopen. Dat is ons nog een brug te ver. Wat dure aankopen betreft zijn we al helemaal niet duurzaam. Stel je voor dat je vrouw de hele week in je nieuwe auto boodschapjes gaat doen en jij op de fiets naar je werk moet? Beide werken en moeten dan ook een eigen blik hebben. Het kleintje zonder bijtelling van mama staat voor de deur en de dikke leasebak van papa uiteraard op de oprit.

Dat boeit niet.

De BV Nederland draait om de economie, maar de economie is danig aan het veranderen. Van kenniseconomie zullen we weer de handen uit de mouwen moeten steken. Van verzorgingsstaat naar opa en oma weer in huis nemen. De buren zullen weer een belangrijke rol gaan spelen, al was het maar om even de kinderen op te vangen omdat papa en mama op het werk zijn.
We krijgen alleen nog virtueel geld, in onze portemonnee zitten alleen nog maar bankpasjes.
Beetje zwart bijbeunen is uit den boze, omdat alle geldstromen via het pasje worden geregistreerd. Als je dan een gezamenlijke bankrekening hebt ziet je vrouw wat je aan haar verjaardag besteed hebt, als dat in haar ogen niet genoeg is, sta je voordat je het weet achter het poortje met de scheidingspapieren in de hand. We hebben de bedrijvigheid de afgelopen 40 jaar uit de kernen gehaald en naar industrieterreinen verbannen. Vele Venraynaren weten nog dat toen Rank Xerox nog Rank Xerox heette, de bussen van Van Ham de werknemers in de vroege ochtend ophaalden en zelfs volgens ploegendiensten ook weer netjes thuis afleverden. Busonderneming van Ham is allang ter ziele, de Rank is de Rank niet meer en vanaf Hotel Asteria staan we dagelijks in de file om de industrieterreinen te bereiken. De rotondes slibben dicht omdat de schoolgaande jeugd massaal op de fiets veilig naar school moet en de werkende automobilist aan deze horde voorrang dient te verlenen. De CO2 uitstoot die dit teweeg brengt is alles behalve CO2 neutraal te noemen. Essent vraagt je een tientje om een aanhangertje vol troep te mogen afgeven. De kringloopwinkel barst uit haar voegen waardoor we de door ons massaal afgedankte bruikbare spulletjes gewoon niet kwijt kunnen. Dat vraagt om een andere vorm van consumeren en koopgedrag.

Uitlenen wel, samen delen niet. Nou valt het ook niet mee om je tafel , je stoel en kast te delen, maar we zouden eens met z’n allen kunnen overwegen, om goedkoop duurzaam te zijn. Duur schrappen we gewoon en van zaam maken we saam. Samen kijken hoe we de aanvoer naar de stortplaats drastisch kunnen verlagen. Van het geld dat we overhouden gaan we de Chinese muur bekijken en zien hoe de onnodige hebbedingetjes worden geproduceerd en onder welke omstandigheden. Dan komt er vanzelf een tijd dat we de leegstaande Wibra, Xenos, Action en Euroshopper winkels kunnen ombouwen naar starterswoningen en wordt de leegstand in het centrum automatisch opgelost. Ook projectontwikkelaars zullen dan inzien dat leegstand meer kost dan de opbrengst van goedkope woningverhuur.

De gemeente wil wel, maar staat machteloos. Duurzaam begint bij ons allemaal ook in het economische spelletje van de BV Nederland en dat heet Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Dit MVO gedachtegoed zou voor het centrum van Venray heel goed van pas komen. Ik wil best op het Kapelaanspad wonen, dichtbij de kroeg als het maar betaalbaar zou zijn.
Venray vooruit als beste gemeente van het jaar. Deze titel kunnen wij best met z’n allen prolongeren Als we er dan ook allemaal wat aan doen! 

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 2386 keer
terug naar boven