Joseph H.J. Aldenzee - Pasen is voorbij dan komen eindexamens eraan!

Heb jij jouw feestje al voorbereid?

De Vastelaovond zit erop en de vastentijd is alweer afgelopen. Voor veel mensen is het begrip vastentijd een bezuinigingsmaatregel omdat de dagen ‘Van lol en leut’, zwaar in de buidel hebben getast.

We kregen dan ook 40 dagen de tijd om weer wat opzij te leggen voor het Paasfeest. Want ook dat kost wat! In allerlei soorten en maten lagen vanaf Aswoensdag de chocolade paashazen en eitjes alweer keurig uitgestald.

Maar ook de gele servetten, gele kuikentjes, gele kippen en zelfs de kaarsen in de paaskleuren. Velen zal het zijn ontgaan dat Pasen vanuit de traditie van het Katholiek geloof de kleuren wit en geel heeft. De tijd is allang voorbij dat wij het wekelijks snoepje in een trommeltje diende te gooien om ons met Pasen helemaal vol te stouwen met het gespaarde snoepgoed. De vastentijd was een tijd van bezinning. Vasten was minderen, solidair zijn met de minst bedeelden en de Venrayse Moslims houden met de Ramadan deze traditie voor ons in stand.

Onze solidariteit begon op het half vastenbal, waar we uitbundig vierden dat we al 3 weken aan het vasten waren en nog maar 3 weken te gaan hadden, alvorens de eitjes en de hazen te mogen verorberen. In de winkels lagen ze dan ook al rond het halfvastenbal in de uitverkoop!

Dat boeit niet.

De eindexamens komen er weer aan en de boeken met boekentas zullen uitbundig in de vlaggenmast worden gehesen. Feest na feest wordt er hier en daar al stevig voorbereid dat is maar goed ook. Met een diploma in je hand mag deze eerste grote gebeurtenis uitbundig  gevierd worden. Was in het verleden de toegangsdeur tot de universiteit een periode van  leren en feesten, is dat met het nieuwe studiefinancieringsbeleid een ander koekje. Je mag er nog wel 10 jaar over doen om af te studeren om daarna 20 jaar van het geleende geld aan de aflossing vast te zitten, mocht je teveel gefeest hebben en het diploma aan je neus voorbij gaat. Daarom zijn medisch specialisten zo duur. Die leren tot hun 35e met geleend geld als pa en ma toevallig niet ruimhartig bij kas zitten.

25 jaar geleden kocht ik een nieuwe auto en was op bezoek bij de zoon van een medisch specialist. Hij liep naar mijn auto en zei: ‘Wat doe jij eigenlijk?’, waar ik op antwoordde: ‘Ik schrijf muziek, in de krant en maak films’, waarop hij antwoordde: ‘Ik kan zo’n auto niet betalen!’ Waarop mijn antwoord was: ‘Dan heb je iets niet goed gedaan!’ Nu 25 jaar later is hij allang van een mooi en goed pensioen het leven aan het slurpen, rijdt in een prachtige auto waar ik alleen maar van kan dromen, maar heeft daar dan ook dag en nacht, voor ons allemaal, voor klaargestaan al die jaren.

Ik werk nog steeds, rij in een APK krot, doe nog steeds met plezier mijn ding en wacht tot Dr.  Alzheimer zich meldt. Misschien wil hij tegen die tijd dat ik aan de beurt ben met een gratis consultje mij aangenaam verrassen. Want medisch specialisten en studenten zijn de beroerdste niet.

Joseph H. J. Aldenzee

 

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 1933 keer
terug naar boven