Joseph H.J. Aldenzee - Elke vrouw wil een model zijn

Wanna Be in mijn achtertuin

Deze week had ik mijn studio beschikbaar gesteld voor een fotoshoot aan een fotograaf. De vraag wat voor soort foto’s hij wilde maken bleef vaag. Hij wilde alleen kwijt, dat het een amateur model betrof voor het weekblad ‘Actueel’.

Het model stapte met een koffer vol kleren en een eigen visagiste de studio binnen. Haar koffer was gevuld met fel gekleurde topjes, shirtjes en slipjes en een aantal pumps, waarschijnlijk afkomstig uit de Wibra en Bristol, want als kledingstukken zo klein zijn er zo weinig katoen in verwerkt is, zal het ook wel weinig kosten!

Een authentieke Gispen ligbank, model ‘Donkervoort’ uit 1934, werd het decor, waar de dames in de jaren ’30 gewillig op lagen te poseren, om nu als nostalgisch ‘Cinderella’ decor te functioneren. Lange witte doeken werden opgehangen, belichting gesteld en een waaier aangezet om haar lange blonde manen speels te laten wapperen. Ze kwam uit de kleedkamer de studio in geparadeerd. In een oogopslag was te zien dat zij geen professioneel model was, gezien haar zenuwachtige uitstraling en ze zich zichtbaar ongemakkelijk gedroeg tussen al die lampen en doeken. Modellen in de jaren dertig waren haar al voorgegaan en zeker als je de foto’s uit die tijd bekijkt, hoe zij hun posities innamen om de fantasie enigszins te prikkelen. Haar non-professionaliteit en onzekerheid, dreef de fotograaf binnen de kortste keren tot wanhoop.

Dan maar een staand shot, moet ook de fotograaf gedacht hebben. De waaier draaide op volle toeren, het licht gedimd en het model glimlachte op nucleair. En toen begon het. De fotograaf liet zijn toestel onafgebroken ratelen maar de ultieme foto bleef uit. Ondertussen scheen door de studioraam een waterig zonnetje en het oog van de fotograaf viel op mijn tuin. Dan maar naar buiten. Het was meer dan 10 graden en de temperatuur liep langzaam op, ook bij de fotograaf en het model. Zijn oog viel op mijn vogelnestje, een rond met plastic nepriet gevlochten relaxhuisje, gemaakt van hetzelfde materiaal als mijn tuinstoelen, dat bij elkaar gehouden wordt door een aluminium frame.

Het model nam op commando van de fotograaf haar positie in en nestelde zich in het vogelhuisje, nam een houding aan, dat mocht het ooit tot publicatie komen in het blad ‘Actueel’ als ‘standje hopeloos’ in de boeken kan worden bijgeschreven. Een paar meter van het vogelhuisje staat een obelisk, een hard granieten paal van een imposante omvang. Ik dacht aan paaldansen en zei tegen de fotograaf: ’Neem een doek uit de studio, hang die over de paal en laat haar in het doek verdwijnen, zodat haar lijf een wordt met paal en doek! De doek werd gehaald met de koffer vol met kleren. Haar flinterdunne bloesje werd ingeruild voor een reetveter en een topje.

Dat boeit niet.

Het vetertje werd samen met het topje aan een takje van het naastgelegen appelboompje gehangen. Ze trok haar linkerbeen tegen het vlak van de paal omhoog, transformeerde haar gezicht in een 'Actueel' look, klemde haar lijf strak tegen de obelisk aan en liftte haar linkerschouder omhoog om daarmee het gat in de obelisk te vullen met de inhoud dat eerst aan haar topje toe behoorde. De doek hing boven aan de obelisk, gleed over haar rug naar beneden en eindigde nonchalant en speels tussen haar linker grote teen tot bijna aan de groene grassprietjes. De fotograaf riep 'Wow' en liet zijn toestel opnieuw onafgebroken ratelen.

Na de shoot paradeerde zij met haar koffer, de visagiste en de fotograaf terug naar de studio. We namen hartelijk afscheid en ik wuifde het drietal nog even na, totdat de auto uit het straatbeeld was verdwenen. Een aantal uren later kreeg ik bezoek van een vriend en we liepen samen door de tuin. Hij zag de reetveter en het topje aan het takje in het kleine appelboompje hangen en vroeg: ‘Bezoek gehad?’. Waarop ik antwoordde: ’Een fotograaf heeft hier een shoot gehad met een model voor het blad ‘Actueel’. Waarop mijn vriend droogjes opmerkte: ’Actueel’? Dat blad is meer dan een jaar geleden al opgeheven!’.

Niets is wat het lijkt!

Joseph H. J. Aldenzee

  • Beoordeel dit item
    (1 Stem)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 2118 keer
terug naar boven