Golfbreken!

Nooit eerder had Pasen zo’n zwarte rand als dit jaar. Het was niet gemakkelijk om nieuw leven te vieren, met de hamerende herinnering aan Brussel nog zo vers in het geheugen. De terreur kruipt letterlijk steeds dichterbij, klinkklare oplossingen lijken er niet te zijn, al willen sommige angstparasieten ons dat wel doen geloven. Het DWDD-college op 12 maart van Beatrice de Graaf speelde de afgelopen week nog regelmatig door mijn hoofd.

janvandevenEen aantal weken voor de aanslagen in de Europese hoofdstad zette zij terrorisme in een historisch perspectief met behulp van de Golftheorie. Ze onderscheidde vier verschillende terrorisme-golven vanaf de 19e eeuw. Na het anarchistisch terrorisme (1880-1920), het antikoloniale terrorisme (1920-1960) en het nieuw linkse terrorisme (1960-1989) verkeren we momenteel middenin het religieus terrorisme (1979-heden), aldus de hoogleraar internationale betrekkingen. Na de aanslagen in Parijs, fungeerde De Graaf al als een wetenschappelijk baken van rust, nuancering en feitelijkheden. Iedere golf van terrorisme bestempelde ze als een ‘wicked problem’. Een situatie zo complex en schijnbaar onoplosbaar, dat je niet weet aan welk touwtje je moet trekken om de situatie niet steeds verder in de knoop te helpen. Het voordeel van een golf is echter dat ie komt en gaat, al is dat totaal irrelevant voor de nabestaanden van de inmiddels meer dan 110.000 slachtoffers van terreuraanslagen sinds 9/11 in 2001. Daar zijn vorige week nog 35 terreurdoden bijgekomen in Brussel, 41 bij een voetbalstadion in Irak en 52 in een park in het Pakistaanse Lahore en het zullen niet de laatste zijn. Mannen, vrouwen en kinderen, waarvan het overgrote deel afkomstig is uit en gestorven is in Irak, Syrië, Afghanistan, Pakistan en Nigeria. In een interview op de journalistieke parel De Correspondent zei De Graaf in november 2015: ‘Hoe lang die golven duren en hoe intens ze zijn, hangt af van de mate waarin de terroristen in staat zijn nieuwe rekruten te genereren en van de manier waarop de samenleving en de autoriteiten erop reageren’.

Het giftigste wat deze terreurgolf kan oproepen is het ‘wij/zij-denken’, juist dat is het doel van de terreurdaden van IS. Een gesegregeerde samenleving voedt naast angst en wantrouwen onderling namelijk ook de rekrutering van degenen die kwaad willen. De uitspraak van Rutte na de aanslagen in Brussel waren dan ook van een ongekend niveau van ondoordachtzaamheid. ‘Wij zijn met meer’, aldus onze premier. De aandachtige luisteraar verder in het ongewisse latend over wie hij precies bedoelde met ‘wij’ en wie dan volgens hem ook automatisch onder ‘zij’ vielen. Geheel overgelaten aan de eigen interpretatie van eenieder. E en brand blussen met een jerrycan benzine.

Beatrice de Graaf sloot haar DWDDcollege over terrorisme af met een golfbreker die wel werkt: ‘De belangrijkste les: een open, inclusieve samenleving is altijd het beste wapen om elke terrorismegolf te breken’. Dat had de zin van onze premier moeten zijn. Beter goed gejat, dan slecht verzonnen. Hopelijk houdt hij dit wel goed in zijn achterhoofd wanneer de roep om vergaande veiligheidsmaatregelen, aangepaste privacywetgeving en preventieve opsluiting van Syriëgangers onze zorgvuldig opgebouwde democratische rechtstaat door onszelf beetjebij- beetje wordt afgebroken. Doet hij dit niet, dan overweeg ik volgend jaar voor een keer ChristenUnie te stemmen:
Beatrice for president! 

JAN

twitter
@janvandeven81

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 1204 keer
terug naar boven