Logeerbeer!

Het was al laat afgelopen vrijdag toen ik terugkwam uit Maastricht. Een dagje commissievergaderingen in het Gouvernement hadden ervoor gezorgd dat ik pas rond 19.00 uur in de avond mijn oprit opreed. Ik had de borrel overgeslagen, omdat ik perse op tijd thuis wilde zijn voordat mijn dochter naar bed moest. Ik wist namelijk dat het een grote dag voor haar geweest was, we hadden er al eventjes over gebeld toen ik ergens op de A73 op weg naar huis reed. Het volume van haar stem en de snelheid waarmee ze sprak verraadden een opgewonden stemming, daar hoefde je geen vader voor te zijn om dat te horen.

Ik moet eerlijk toegeven, het was ook niet alsof we het er die week nog niet eerder over gehad hadden. Het onderwerp was zelfs nog eerder en vaker in de afgelopen weken, zelfs maanden, gepasseerd. De week voorafgaand ging het helemaal nergens anders meer over. Het zou het leukste weekend van het jaar worden! Het bracht me af en toe weer terug naar het schooljaar 2008-2009 toen ik zelf met de leeftijdsgenoten van Lot te maken had. Dat jaar werkte ik in Vierlingsbeek gedeeltelijk in groep 1-2 en dat was best een unicum. Geen kleuterjuf, maar een kleutermeester! ‘Gedeeltelijk’ omdat ik toen op maandag en dinsdag in groep 3-4 werkte en de week op donderdag en vrijdag afsloot in die kleutergroep. Omdat ik de week mocht afsluiten, was ik dat schooljaar ook verantwoordelijk voor precies datzelfde gebeuren waar Lot al maanden naar uitkeek en zo ontzettend in haar nopjes over was: De Logeerbeer!

In mijn vroegere kleutergroep was het een gele pop genaamd Puk die met koffer-en-al iedere vrijdag met een andere kleuter aan de hand naar buiten liep. Het jochie of meisje dat de gelukkige was, liep doorgaans met een gigantische grijns en ongeveer 10 centimeter groter van trots naar buiten. Daar stond dan vaak papa of mama te wachten en je zag af en toe de schrik in hun ogen als ze zagen dat hun zoon of dochter dat weekend een logeetje mee naar huis kreeg. In een klappertje dat in Puk zijn koffer zat, werd namelijk wekelijks verslag gedaan van alle bijzondere dingen die hij meemaakte als hij ging logeren bij iemand uit die kleuterklas. Prachtige verhalen werden er geschreven, schitterende foto’s werden er gemaakt, Puk beleefde ieder weekend wel weer wat nieuws. Ieder weekend het leukste weekend van het jaar.

Zo ook bij ons dit weekend. Jip de Beer zat trots naast Lot (of was het andersom?) te wachten op de frietjes die ik mee zou brengen afgelopen vrijdagavond. Zelden had mijn dochter zoveel zin gehad in het weekend. ‘Wat gaan we allemaal doen dit weekend met Jip?’, vroeg ze me met een twinkeling in de oogjes terwijl ik mijn jas nog aan had. Een lekker ‘saai’ en ‘gewoon’ weekend was natuurlijk uit den boze.. Het moest en zou het leukste weekend van het jaar worden! Toen ze onder slaperig protest onze slaapkamer opkwam afgelopen zaterdagochtend vóór 7.00 uur, schoof ze de schuld slim op Jip. Die lag namelijk te kletsen. Er werden boodschappen gedaan, koekjes gebakken, opa’s en oma’s van het vliegveld gehaald en zelfs een heuse toneelvoorstelling van De Sprookjesboom bezocht met Jip. Overal waar die blonde troela van me naar toe ging, daar was Jip. Ze droegen dit weekend dezelfde jurk (dat had ze de dinsdag ervoor al bedacht), luisterden samen naar voorgelezen verhaaltjes, poetsten samen hun tanden, droegen allebei een Frozen-pyjama, lagen lekker lui op de bank en gaven zo nu en dan een verpletterend optreden. Dit alles moest natuurlijk mooi opgetekend worden in het dagboek van Jip de Beer voorzien van een tekstje en een fotootje, zodat ook op het volgende logeeradres niet achtergebleven zou worden met het verzorgen van een wel heel speciaal logeerpartijtje! Jip zelf zal wel kapot zijn na zo’n weekend. Hij heeft nog een paar dagen om zichzelf op te laden voor het volgende ‘leukste weekend van het jaar’.

JAN

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 1411 keer
terug naar boven