Joseph H.J. Aldenzee - ‘Ras optimisten zijn zelden chagrijnig’ Hoe gelukkig ben jij?

Ik voel me een beetje grieperig en omdat het toch weer eens tijd wordt voor de jaarlijkse check, die ik gemiddeld eens in de 3 jaar onderga, vervoeg ik mij bij ‘Huisartsenpost Buitenlust’. Zoals het hoort, lopen de afspraken voor mij, bij elkaar minstens 45 minuten uit en dan zit er niets anders op dan de tijd te doden met wat van de in ruime mate aanwezige lectuur. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat de gezaghebbers in de kliniek een op zijn minst geringschattend beeld van hun eigen clientèle hebben. De voorhanden zijnde tijdschriften lijken stuk voor stuk niet van het niveau dat je op de koffietafel van een, laten we zeggen, aanstaande promovendus zou aantreffen. Stapels Privé’s en Story’s waarin ons een al dan niet realistische blik in het leven van de trendsetters van deze tijd gegund wordt.

joseph aldenzeeIk word al moe van mijn eigen privéleven laat staan dat ik me ook nog eens druk ga zitten maken over de vriendin van Dries Roelvink. Tussen deze, door de goedkope papierkwaliteit inmiddels stukgelezen titels, zwerven ook nog wat glossy’s waarin zaken aangeprezen worden die geen normaal mens zich kan veroorloven of waarin geen normaal mens geïnteresseerd is. Net wanneer ik overweeg om dan maar de tijd te doden met het uitwisselen van wat flauwe app-jes met een van mijn schaarse vrienden, valt mijn blik op een tijdschrift dat Psychologie heet. Een lesje zelfkennis is nooit weg en bovendien trekken onderwerpen als; ‘de ideale vrouw’, ‘waarom loensende vrouwen sexy zijn’ en ‘hoe optimisme de narigheid uit ons dagelijks leven kan halen’, mijn aandacht. Belangstellend lees ik hoe ons brein ons regelmatig fopt door middel van de ’optimisme bias’; als wij ondanks zware tegenslagen optimistisch door het leven gaan houden onze hersenen ons een spiegel voor en maken alles veel mooier dan het in werkelijkheid is. Positieve verwachtingen maken ons blijkbaar blij. Als we ons inbeelden dat we onszelf een bepaalde mooie auto kunnen veroorloven maar eigenlijk weten dat zo’n bolide niet voor ons is weggelegd leidt de pret van de gedachte alleen al tot heel veel meer positieve gedachten, aldus de wetenschappers in het blad. Dit gaat bijvoorbeeld ook op voor een patiënt die zich net voor de operatie inbeeldt dat hij wakker gaat worden op een warm zandstrand zonder pijn. De kans is dan heel groot dat hij daadwerkelijk minder pijn zal ervaren. Wat een briljant onderzoek! Ik vraag me in stilte af hoe het met mijn pijn zal zijn wanneer de belastingaanslag door de brievengleuf glijdt en ik me inbeeld dat ik plotseling een paar ton terugkrijg. Of als ik weer eens een te goedkope vakantie geboekt heb en van te voren weet, dat ik een last krijg van lastige steekmuskieten en met buikloop aangewezen ben op ondermaatse sanitaire voorzieningen. Ik ga het thuisfront dan zeker bombarderen met positieve selfies en de honderden likes die ik dan ontvang maken er een onvergetelijke ervaring van. Ik neem me in ieder geval voor dat ik deze wetenschap de komende tijd grondig in de praktijk ga testen.

Dat boeit niet

Een uur later ben ik aan de beurt en spreek met de dokter over mijn gesteldheid. Zij stelt om te beginnen een bloedonderzoek voor, waarbij ik er rekening mee moet houden dat mijn eigen risico vanaf januari weer op 100% staat en dit dus voor eigen rekening is. Van deze onverwachte aanslag op mijn toch al niet riante besteedbare inkomen word ik bloedchagrijnig. Maar dan denk ik ineens terug aan het artikel. Ik ga niet naar het laboratorium maar naar het nieuwe drank en proflokaal ‘Goesting’ om een Venrays Mongozo biertje te testen. Onderweg hoor ik dat Dries Roelvink de nieuwe premier van Nederland geworden is en hij gaat persoonlijk het hele zorgstelsel op de schop gooien... In gedachten dan... 

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 1169 keer
Meer in deze categorie: « Zaterdagmorgen! Logeerbeer! »
terug naar boven