Joseph H.J. Aldenzee - De nieuwe gezelligheid

Lopend voorbij de etalage van Hunkemöller in de Grotestraat, zie ik dat in tegenstelling tot het feministisch tijdperk een vrouw, eindelijk weer vrouw mag zijn. De onderbroek van vroeger is getransformeerd naar ondermode en pasvorm en styling gaan hand in hand, tot aan de bilnaad.

Cabaretier Hans Dorrestein verklaarde eens in een interview dat hij, wandelend langs de lingerie winkels om de 100 meter verliefd en nieuwsgierig werd, of de dames die uit de winkel naar buiten kwamen hetzelfde verleidelijke zouden dragen als de etalagepoppen waar hij naar stond te staren. Verder wandelend door de Bleek kom ik voorbij Livera, waar Yolanthe Sneijder-Cabau Richarda van Kasbergen haar lingerielijn aanprijst.

Geen vrouw die aan het voorgespiegelde beeld ontsnapt, als we allemaal op Yolanthe willen lijken. Om de zwaartekracht enigszins te verhullen worden er in de meeste gevallen voorgevormde bh’s aangeboden, om daarmee deze kracht te lijf te gaan. Oud willen wij niet zijn, we willen het wel graag worden en we willen vooral mee blijven doen en tellen. De moederlijke huissloof van weleer behoort definitief tot het verleden en de Venrayse moderne vrouw paradeert zelfbewust achter de kinderwagen, gestoken in een strak omhulsel met het mobieltje stevig tegen het oor gedrukt.

En wat blijkt?

Het is de oma die achter de wandelwagen paradeert waarin het kind ligt te blèren! 30 %* van de Venrayse vrouwen valt onder de categorie eenpersoonshuishoudens. De oma’s zijn verworden tot de nieuwe hulptroepen en een onmisbare schakel als de alleenstaande moeders op jacht gaan naar het ultieme geluk!

Dat boeit niet.

Het ouderwetse dansavondje bij het voormalige Prinsenhof is definitief ingeruild voor een datingsite. Alleenstaand zoekend naar een ‘empatische soulmate’, liefst met een rood wijntje zittend bij de open haard, is de meest gelezen en verlangende noodkreet. Terwijl 92% van de huizen niet eens beschikt over een open haard, laat staan een schouw met een kachelpijp. Maar zonder verlangen is het leven ook maar saai. Al is het dansavondje er allang niet meer, Venray heeft zoveel te bieden. Ik ga naar de Uitmarkt op de Grote Markt, een oer gezellig café volgestouwd met onzichtbare Livera en Hunkemöller outfits. Het ijs is snel gebroken als ik tussen neus en lippen door vertel dat ik rode wijn drink, een kachel heb, waar een schapenvachtje op de grond wacht op een ‘empatisch maatje’ die met mij een glaasje rode wijn wil drinken.

Dat mijn huis te koop staat, inclusief kachel en schapenvachtje, hou ik maar even voor me. Een avond in de Uitmarkt is een groot feest, waar de ouderwetse gezelligheid nog weelderig tiert. En van het door de gemeente gratis aangeboden WIFI-netwerk wordt weinig gebruik gemaakt, totdat er een cookie voorbij komt, dat Livera of Hunkemöller weer eens wat moois in de aanbieding hebben. Geef je ogen en fantasie goed de kost en je zult ontdekken, dat ook oma’s een streling voor je ogen kunnen zijn!

Vanaf je 50ste, begint de uitdaging pas echt!

Joseph H. J. Aldenzee

*( bron Oozo.nl.)

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 2504 keer
terug naar boven